Through the course The Global Artefact, students from University College Roosevelt (UCR) took on a unique project to document the hidden stories of Walcheren. Led by Dr. Helle Hochscheid, these students explored the community, uncovering stories of objects that had travelled from distant places to find a home in Walcheren. Some arrived with people seeking refuge, others as mementos from journeys, and a few washed ashore from the sea. Supported by the Frits Lensvelt Foundation and Utrecht University’s Community Engaged Learning fund, this research culminated in Wereld op Walcheren, a book that preserves these stories for future generations.

One such treasured object is a golden necklace shared by a woman with Columbian roots now residing in Walcheren. To her, this necklace is far more than an accessory; it’s a cherished symbol of her family’s history and her country’s heritage. Passed down through generations—from her grandfather to her grandmother, then to her mother, and now to her—it holds a deep familial connection. She expressed gratitude for collaborating with UCR students, knowing that her family’s story would endure in this book. She plans to bring the book to her family in Colombia, where she knows her parents will feel pride and a deeper connection to the shared legacy.

The students who researched the necklace discovered layers of meaning that transformed their initial academic approach. They found links between this necklace and other pieces from the Koningklijk Zeeuws Genootschap der Wetenschappen (KZGW) collection. Although the necklaces varied in design and origin, each served a shared purpose: protecting its wearer and embodying cultural identity. This connection across time and place illuminated for the students how artefacts become bridges between cultures, histories, and generations.

The book launch for Wereld op Walcheren was a celebration of this collective endeavor. At the event, Dr. Helle Hochscheid, the guiding professor, highlighted the unique collaborative nature of the project, noting that it brought together people, languages, and stories in ways that transcended conventional boundaries. Switching seamlessly between Dutch and English, she underscored the multicultural essence of the work and how each student and community member contributed to creating a whole that was greater than the sum of its parts. Each participant, like each object in the book, brought a distinctive story to Walcheren, creating a tapestry of shared heritage, friendship, and identity.

The project profoundly impacted UCR students. One reflected on how working closely with community members added a “realness and relatability” often missing from academic projects. While the personal connections initially felt daunting—requiring students to meet people with deep emotional ties to these objects—this emotional exchange became the project’s greatest asset. The shared heritage stories fostered bonds between students and residents, often lasting beyond the project’s scope. “The engagement with the community makes me feel more connected to this place, its history, and its people,” said one student, highlighting how the experience transformed Walcheren from a study site into a place of belonging.

This hands-on, immersive approach to learning unlocked insights that went far beyond what could be achieved in a traditional classroom. By stepping into the community and actively engaging with its people and stories, the students discovered new ways of learning—through collaboration, personal connection, and shared discovery. As this project has shown, academia and community need each other, now more than ever, to bring heritage to life in a way that both educates and inspires.

Tijdens het vak The Global Artefact werkten studenten van University College Roosevelt (UCR) aan een bijzonder project om de verborgen verhalen van Walcheren te documenteren. Onder leiding van Dr. Helle Hochscheid ontdekten zij verhalen over objecten die vanuit verre oorden een thuis vonden in Walcheren. Sommige objecten kwamen mee met mensen die hier een toevluchtsoord zochten, andere als souvenirs van reizen, en een paar werden door de zee op het strand achtergelaten. Met steun van de Frits Lensvelt Stichting en het Community Engaged Learning fonds van de Universiteit Utrecht resulteerde dit onderzoek in het boek Wereld op Walcheren, dat deze verhalen voor toekomstige generaties bewaart.

Een van deze gekoesterde objecten is een gouden ketting, eigendom van een Colombiaanse vrouw die nu in Walcheren woont. Voor haar is deze ketting meer dan een sieraad; het is een symbool van haar familiegeschiedenis en het erfgoed van haar land. Doorgegeven door generaties—van haar grootvader aan haar grootmoeder, daarna aan haar moeder en uiteindelijk aan haarzelf—draagt het een diepe familiewaarde. Ze toonde dankbaarheid voor de samenwerking met UCR-studenten, wetende dat het verhaal van haar familie door dit boek blijft voortleven. Ze wil het boek meenemen naar haar familie in Colombia, waar haar ouders zich trots en verbonden zullen voelen met hun gedeelde erfgoed.

De studenten die de ketting onderzochten, ontdekten betekenislagen die hun aanvankelijke academische benadering transformeerden. Ze vonden verbanden tussen deze ketting en andere stukken uit de collectie van het Koningklijk Zeeuws Genootschap der Wetenschappen (KZGW). Hoewel de kettingen verschilden in ontwerp en oorsprong, deelden ze hetzelfde doel: het beschermen van de drager en het belichamen van culturele identiteit. Deze verbinding door tijd en plaats verhelderde voor de studenten hoe artefacten bruggen vormen tussen culturen, geschiedenissen en generaties.

De lancering van Wereld op Walcheren was een viering van deze gezamenlijke inspanning. Tijdens het evenement benadrukte Dr. Helle Hochscheid, de begeleidende professor, de unieke samenwerkingsaard van het project. Ze gaf aan hoe het project mensen, talen en verhalen samenbracht op manieren die verder gaan dan conventionele grenzen. Wisselend tussen Nederlands en Engels, onderstreepte ze de interculturele essentie van het werk en hoe elke student en deelnemer een uniek verhaal aan Walcheren toevoegde. Elke deelnemer, net als elk object in het boek, droeg bij aan een tapijt van gedeeld erfgoed, vriendschap en identiteit.

Het project had een diepe impact op de UCR-studenten. Een student reflecteerde op hoe het werken met de gemeenschap een “echtheid en herkenbaarheid” toevoegde die vaak ontbreekt in puur academische projecten. Hoewel de studenten het spannend vonden om mensen te ontmoetten met diepe emotionele banden met deze objecten, werd deze emotionele uitwisseling de grootste kracht van het project. De gedeelde erfgoedverhalen smeedden banden tussen studenten en inwoners die vaak verder reikten dan het project zelf. “De interactie met de gemeenschap maakt dat ik me meer verbonden voel met deze plek, zijn geschiedenis en zijn mensen,” zei een student, en benadrukte hoe de ervaring Walcheren veranderde van een studieplek in een plek van verbondenheid.

Deze praktijkgerichte aanpak onthulde inzichten die verder gingen dan wat in een klaslokaal geleerd kan worden. Door zich onder te dompelen in de gemeenschap en contact te maken met haar verhalen, ontdekten de studenten nieuwe manieren van leren—via samenwerking, persoonlijke verbinding en gedeelde ontdekking. Zoals dit project aantoont, hebben wetenschap en gemeenschap elkaar nodig om erfgoed op een manier tot leven te brengen die zowel onderwijst als inspireert.